الان شما در ايران سوار هواپيما مى‏شويد و مى‏بينيد كسى كه در برج مراقبت هست و يك ايرانى است، با اين خلبان كه او نيز يك ايرانى است، حتماً انگليسى حرف مى‏زند!

بنده گفتم در آن هواپيمايى كه من سوار مى‏شوم، اين كار ممنوع است! چرا فارسى حرف نمى‏زنند؟! آخر يك وقت هست كه با يك برج بيگانه -كه او مثلاً چينى است و شما فارس هستيد و زبان يكديگر را نمى‏دانيد- از زبان مشترك انگليسى استفاده می كنيد؛ اما بنده مثلاً به مشهد كه مى‏روم، به چه مناسبت شما انگليسى حرف مى‏زنيد؟! علتش اين است كه واژه‏ها انگليسى است و اينها فقط بايد اين واژه‏ها را به يكديگر ربط بدهند؛ خودشان را ديگر دچار زحمت نمی‌كنند؛ همان ربط انگليسى را مى‏دهند!

پس ما بايد واژه بگذاريم، تا زبان در محيط‌هايى اين‏گونه منزوى نشود؛ كه متأسفانه منزوى شده است. در محيط بيمارستان‌ها خيلى اوقات همين‏طور است؛ در جاهاى ديگر همين‏طور است؛ اينها جاهايى است كه ما ديده‏ايم.

منبع : وب سایت دفتر حفظ و نشر آثار آیت الله خامنه ای

---

ديدگاه ها (0)

نوشتن ديدگاه